ساندویچ نوعی غذاست که شکل ساده‌ی آن از برش‌های گوشت، پنیر و یا سایر مواد غذایی در لابه‌لای دو برش نان، تهیه می‌شود. این نوع خوراک، در قرن ۱۸ میلادی به خاطر «جان مونتاگو، ارل چهارم ساندویچ»، به این نام درآمد. برای مونتاگو در هنگام قمار برش‌های نان و گوشت آورده می‌شد تا او ضمن قمار بازی کردن بتواند غذا هم بخورد. به زودی خوردن ساندویچ در تمام قاره اروپا همه‌گیر شد و نام آن به زبان فرانسه هم راه یافت، از آن هنگام ساندویچ، به دلیل سادگی در تهیه کردن، قابلیت همراه بردن با خود و تنوع بسیار آن، تقریباً به همه دستورهای غذایی در کشورهای غربی راه یافت. انواع گوناگونی از ساندویچ‌ها در کشورهای مختلف وجود دارند به طوری‌که در قالب سرد و گرم و از انواع مختلف نان که لابه‌لای آن مواد غذایی از قبیل : ژامبون، مرغ، تخم مرغ، ماهی، گوجه‌فرنگی، خیار، کاهو و … گذارده باشند، تشکیل می‌شوند. همبرگر به عنوان یک ساندویچ فوری و گرم یکی از غذاهای اصلی مردم آمریکا محسوب می‌شود.
انار ( نام علمی : Punica granatum ) یکی از میوه‌های درختی است که دانه‌هایی اغلب قرمز، و گاهی سفید، و یا به رنگ‌هایی مابین آن‌دو دارد. رنگ پوست آن نیز قرمز یا تقریبا سفید است. ضمناً گاهی به این میوه به اختصار نار هم می‌گویند. انار بومی مناطق شرق ایران تا کوه‌های هیمالیا در شمال هند است و یکی از اولین گیاهان کاشته شده به دسته بشرمی‌باشد.
در مجموعه ملی انار ایران تعداد ۷۶۰ رقم انار بومی ایران نگهداری می‌شود که بزرگترین در نوع خود در دنیا است. ملس ترش ساوه، ملس یوسف خانی ساوه، میخوش یزدی، نادری بادرود(نطنز)، شیشه کب فردوس، رباب نی‌ریز از مهمترین ارقام انار در کشور می‌باشند. انار در رنگ‌های مختلف از سفید تا سیاه وجود دارد. انار تقریباً در هر آب و هوایی و هرگونه خاکی می‌تواند رشد کند و میوه دهد ولی آب زیاد در زمان رسیدن میوه باعث ترکیدن میوه می‌شود. انار گرمای زیاد با باد خشک و سرما را تارا می‌تواند تحمل کند.
از گذشته انار به عنوان درمانی برای « تمامی بیماری‌ها » درایران و بعدها در روم تلقی می‌شده است و تحقیقات جدید از خواص درمانی این گیاه بر روی بیماری‌های بی‌شماری مخصوصاً بسیاری از سرطان‌ها، اسهال و انواع انگل‌های داخلی حکایت می‌کند.
تی‌شرت ( به انگلیسی : t-shirt یا tee shirt ) نوعی پیراهن است که برای پوشاندن بالاتنه به کار می‌رود . معمولاً تی‌شرت‌ها دکمه و یقه ندارند و آستین‌های کوتاهی دارند .
در فرهنگ‌های سراسر جهان، » دسر » – که معمولاً در پایان یک وعده‌ی غذایی مصرف می‌شود- به طور معمول جزو مواد غذایی شیرین می‌باشد. واژه‌ی دسر از واژه فرانسوی کهن » desservir » به معنی جمع کردن روی میز گرفته شده است. دسرهای مشترک غربی عبارتند از : » کیک، کلوچه، میوه، ژله، بستنی، فالوده، پودینگ، ماست، بیسکویت، شیرینی، پای‌ها و آبنبات ها » تنوع دسرها را می‌توان در سراسر جهان یافت از جمله روسیه که در هنگام صبحانه از دسرهای بسیار متنوعی استفاده می‌کنند.
در برخی کشورها برای مصرف کردن دسر از قاشق مخصوصی استفاده می‌کنند که اندازه‌ی آن بین اندازه‌ی یک قاشق چای خوری و یک قاشق معمولی است.
